REUZ 2 geeft lesje in effectiviteit

Op papier bleek de wedstrijd ZVV Delfzijl – REUZ 2 een duel tussen twee gelijkwaardige subtoppers. Gelukkig speelden we niet op papier, maar in een mooi en vooral spik en span onderhouden zaal. Wat bleek namelijk, wij waren gewoonweg een maatje te groot voor de Delfzijlers, maar daarover later meer.

Laat ik allereerst voorop stellen dat wij allemaal liefhebbers zijn, echter uit naar Delfzijl vinden wij wat ver. Toen dus bleek dat we niet eens naar Delfzijl mochten, maar naar het pittoreske Woldendorp (o.i.d.) trok iedereen zich terug om te rijden. Terwijl aanvoerder Theo de Tank zich over de aankomende paradetocht druk maakte had de rest van de selectie andere problemen. Meijering jr. moest weer schoonmaker spelen, horizontale had last van ongesteldheid, Ruben Kap kampte met uitdrogingsverschijnselen waardoor hij de gehele reis aan het waterinfuus hing en ikzelf kon mijn stropdas niet vinden.


Eenmaal in Woldendorp (en ja, we zijn meerdere keren verkeerd gereden, dank Meijering sr!) bleek dat de tegenstander dit potje wel heel serieus nam. Vlak voor het fluitsignaal slaagden zij zelfs erin om een heuse yell te produceren. We stonden dus al voor het eerste fluitsignaal met 1-0 voor, want de halfgoden die mochten beginnen (Meijering sr, de Prins, Unox, Sietse-Jean en Theo de Tank) waren alles behalve onder de indruk.

Ikzelf heb de eerste minuten van de wedstrijd gemist omdat ik mijn stropdas niet goed om kreeg, maar het was in de eerste helft een chaotische wedstrijd. Dat wil zeggen, Delfzijl speelde uitermate chaotisch en niemand in de gehele accommodatie, inclusief zijzelf, leken door te hebben wat de betreffende tactiek eigenlijk inhield. De REUZ vedettes lieten zich niet van de wijs brengen. Zij hebben de slagen van de zweep al vele malen gevoeld en zijn gepokt en gemazeld in de kunst van het verdedigen. Conclusie, de bus stond prachtig geparkeerd.

De ruststand weet ik niet meer precies, maar we stonden in ieder geval voor. Gedurende de theepauze werden eventjes wat tactische aanpassingen geplaatst. Unox was bezig met yoga oefeningen om de circulatie beter op gang te krijgen. De aanwezige schone dames wierpen vele wulpse blikken op dit sensuele scenario en dit sterkte de hunken (met name Ruben Kap) van REUZ 2 aan om nog een stapje erbij te doen.

Zo gezegd, zo gedaan. Uitblinkers waren de gebroeders Meijering. Meijering jr werd al liefkozend de Jaap Stam van REUZ genoemd (wijzelf denken dat dit komt door zijn imposante postuur) en Meijering sr keepte de wedstrijd van zijn leven. Delfzijl verlegde hun aandacht daardoor maar naar het schieten op de benen van REUZ en waren uiterst succesvol daarin.  Wij counterden daarentegen uitermate effectief naar een comfortabele 7-1 voorsprong. Sietse-Jean scoorde vier prachtige doelpunten.

Hoogtepunt, en wederom dieptepunt, was een geweldige actie van Ruben Kap. Ala Ronaldinho in zijn hoogtijdagen dribbelde hij langs twee verdedigers waarbij hij er één passeerde met een heuse ‘Zidane’ om vervolgens de tweede onwetende verdediger met een panna aan de grond genageld te laten staan. Hierna zette hij de met een leep balletje de Prins voor een leeg goal en terwijl de oeh’s en aah’s al door de zaal galmden, kreeg de Prins het voor elkaar om de bal meters naast te schieten. De oorzaak van deze misser is nog onbekend, maar waarschijnlijk was het een stofje op de schoen in combinatie met de felle zon.

De terugweg was er eentje om over weg te schrijven. Koud bier, muziek van Dire Straits en de Rolling Stones en ondertussen een prachtige rondrit door Noord-Groningen. Wat kan zaalvoetbal toch mooi zijn. De weg naar boven lijkt weer gevonden te zijn en wij hebben allen ontzettend veel zin in volgende week, als LTC bij REUZ 1 op bezoek komt. Tot dan!

Professor Barabas

Start een gesprek

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *