Eenvoudige bekerzeges REUZ 1 en 2

REUZ 1 en 2 hebben zich geplaatst voor de tweede bekerronde. Beide ploegen hadden weinig moeite met hun opponent. REUZ 1 had het het meest lastig. Tegenstander ACV werd met 3-1 verslagen, al hadden de Assenaren nog kleine mogelijkheden om voor tijd de gelijkmaker te produceren. Rob Liewes maakte er 1-0 van, Tim van Huffelen 2-0 en de 3-1 was van Patrick Steenbergen. REUZ 2 had geen enkele moeite met 1e-klasser ONT/CHZ. Het werd liefst 8-1 voor het Powerhouse.

Als er weinig te schrijven is over de wedstrijd (ik kan natuurlijk het gemis aan vele kansen opnoemen, wat te wijten valt aan wedstrijdritme, maar dat doe ik niet) is het best interessant om andere opvallendheden te benoemen. Zo is iedereen weer blij dat het officiële seizoen weer is begonnen. Een lekker avondje REUZ, met aansluitend een opperbeste derde helft. Iedereen heeft daarin zijn vastigheden én zijn rol. De één is er beter in dan de andere. Maar met de wetenschap dat dit weleens het laatste seizoen kan zijn na een prikkelende uitspraak (”ik stop er na dit seizoen mee”) doet deze schrijver van dienst pijn in het hart.

”Voetbalmoe”. Zo kan ik dat het best te omschrijven. Maar wat dat is? Ik weet het niet. Ik denk dat het hetzelfde is als pak hem beet versleten achillespezen. Nergens is er een medicijn voor te vinden. Het gaat vanzelf over denk ik dan. Maar blijkbaar werkt dat niet zo. ”Ik voel dat het het juiste moment is om te stoppen”. En dan ben je 32. Geboren in 1986, een prachtjaar. De glorietijden moeten nog komen denk ik dan. Ik geef toe: de selectie van REUZ bestaat uit spelers die niet allemaal op streefgewicht zijn. En juist de speler die denkt aan stoppen heeft een topsportlichaam. Hoe dat kan? Zeg het maar. ”Ik kan het niet meer aan”. Routiniers hebben de eeuwige jeugd. REUZ 1 zeker. Gemiddeld boven de 30. Dat kunnen weinig Topklasse ploegen zeggen. En als ik iemand tot publiekslieveling mag benoemen ben jij het zeker. Een Fenomeen. Puur genieten als jij weer een sprint trekt en de bal net niet krijgt. Met een glimlach teruglopen en denken: ”dan is de volgende weer voor mij”. Je doet het al sinds wij samenspelen. Ik geniet er wekelijks van. Voor mij nog steeds onbegrijpelijk waarom TC het altijd over ”lichaamstaal” heeft. Of over je befaamde hand. Even het handje omhoog doen. Heerlijk.

Als voorzitter van je fanclub mag het duidelijk zijn dat een speler van jouw formaat nooit, maar dan ook nooit verloren mag gaan in een setting zoals deze. Maandag wacht voor REUZ 1 Real Camaradas. Voor jou dan nog elf thuiswedstrijden in REUZ 1, met de wetenschap dat het publiek en ik, daarna niet meer van je mogen genieten. Ik geloof er niet in. En jij ook niet! 😉

Start een gesprek

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *